اين روز ها همه چيز تحت الشا ع انتخابات  ريس جمهوريه.  اينترنت هم که همه اش شده  انتخابات ! 

البته به جز اين وبلاگ من که رسما سينمايی شده !

در اين ميان گم شدن هواپيمای اير فرانس روی اقيانوس مرا بيشتر از هر انتخاباتی به خود مشغول کرده . من زياد با هواپيما سفر ميکنم. تصور حال مسافران برايم درد آور است. آيا چيزی حس کرده اند؟

سالها پيش کتابی خوانده بودم که اسمش يادم نيست، جريانی شبيه اين بود با اين تفاوت که موجودات فضايی هواپيما را ربوده بودند و دولتهای جهان برای  مشوش نکردن اذهان عمومی ، گفتند هواپيما سقوط کرده و خلاص !
نمی دانم چرا احساس ميکنم در سقوط اين هواپيما هم رازی نهفته است.

پی نوشت کمی مرتبط: يکی از دوستان خوبم کمتر از يک ماه قبل با همين پرواز از برزيل به فرانکفورت و از فرانکفورت به تهران پرواز کرد. نزديکی اين وقايع به هم هضمش را برايم سخت تر کرده است.

راستی  اين سريال کميک وحيد نيک گو به نام گم و گور شدگان هم بی ربط به اين مو ضوع نيست. نکند سرنشينان هواپيما الان در جزيره اي  نآشناخته هستند ؟ ( اثرات مشاهده بی رويه سريال لاست !)